Mijn mamma...

De beste die ik ooit kon hebben, lichtelijk eigenwijs, netjes, lief en correct... Een moeder die moeder was, die thuis was als je van school kwam, die je brood smeerde voor je vertrok naar werk of school en die s'avonds voordat ze ging slapen je nog altijd even een kus kwam geven....

Helaas, in Maart vorig jaar ( 2007) werd kanker bij haar geconstateerd, het zou knap zijn als ze de zomer nog haalde.... 3 dagen heeft ze bij de eerste chemokuur in het ziekenhuis gelegen en dat  waren haar 3 vreselijkste dagen...

Pappeke ( zo noemde ze mijn vader) was haar grote steun en toeverlaat, hij ging iedere keer mee naar de chemo en hij heeft haar ALTIJD bijgestaan!

Gelukkig hebben ze nog met Noel en Wendy een paar leuke dagen in hun eigen caravan aan de Belgische kust mogen vieren, nooit heeft ze geklaagt, nooit moeilijk gedaan en voor ons altijd heel positief.

De laatste keer dat ze echt bij ons allemaal aan tafel heeft gezeten wat met de verjaardag van Pappeke, ze was al een beetje weg van de medicijnen en at niet veel, maar ondanks alles heeft ze toch de moed opgebracht om erbij te zijn....

Een dikke 2 weken later op Maandag 3 maart 2008 om iets voor 12uur s'middags is ze overleden.

Een ochtend vol regen, hagel en bewolking veranderde plotseling in een blauwe hemel en de zonnestralen kwamen haar halen, 1 enkel vogeltje floot een prachtig liedje en heeft haar begeleid naar het onbekende... 

Het luchtalarm van 12uur iedere eerste maandag van de maand heeft ons laten weten dat ze was aangekomen...

Bedankt lieve mammabear voor alles, we zullen je nooit vergeten ...